Koninklijk bezoek?

Beveiliging koninklijk paar versterkt.

Opeens stond hij daar, zo maar midden in Harsbouterdorp. De meeste kabouters hadden er nog nooit één gezien. Ze zijn zeldzaam en naar men zegt komen ze alleen als er grote problemen verwacht worden. Onze Helmstoel - ja echt, je zult het niet geloven, het is een echte - kwam met de Interpad uit Friesland. En, zeggen ze, hij wordt ingezet om de koninklijke familie te beschermen. Het schijnt dat er een splinterkaboutergroepje is die Minima en Willemsbaard met rotte eierpaddestoelen wil bekogelen. "En DIT, zei kabouter Burg Meester, moet ten allen tijde voorkomen worden."

Hij was er nog maar net en daar stond hij al, naast kabouter Welcome. Iedereen die voorbij kwam werd, van onder zijn helm, streng in de gaten gehouden. ZE, zegt men, schijnen alles .. maar dan ook ALLES .. te zien en te horen wat er over de koninklijke familie gezegd wordt. Een poosje later werd hij gezien bij de juichkabouters onder het balkon van koningin Minima. Ook de Rozebeardkabouters, die uit Australië komen, werden stilletjes in de gaten gehouden. Als ze de Helmstoel zien staan houden de meeste kabouters geschrokken hun mond en lopen stiekem een boompje om.  

 

Je lijkt wel gek!!!!!!

Hier ben je !!!! ....Tiktiktik ...., tikt kabouter Waak driftig tegen zijn voorhoofd. Je lijkt wel gek, moet je kijken hoeveel d'er wel niet staan hier!!!! Je maakt geen schijn van kans als ze kwaad willen.

Och, antwoordt kabouter Toezicht, dat valt wel mee. De GKD (Geheime Kabouter Dienst) is in de buurt. Hij wijst op een hoofd dat, in de verte, boven de grond uit steekt. Bovendien heb ik een oortje. Als er iets gebeurt komen de bewakers van de bajes me helpen. Dat zijn potige jongens hoor. Maak je maar niet druk, we hebben het hier heus wel in de hand.

Hoofdschuddend draait Waak zich om en loopt in zichzelf mompelend weg. Dom....dom....dom....zoveel domheid heb ik nog nooit bij elkaar gehoord. 

 

Geheime Kabouter Dienst.

Naast het juichpodium van koning en koningin ploepte de grond ineens omhoog. Uit het zand kwam een verderkijker omhoog en even later 2 handen. Het zand ging wild heen en weer en toen zagen de juichende kabouters een puntmuts en een kabouterhoofd uit de grond omhoog komen. Van schrik stopten de kabouters met juichen. Het hoofd en de verderkijker gingen wild heen en weer om zand uit baard en muts te schudden. Toen zetten de handen de kijker voor de ogen en speurde het hoofd in de rondte. Kabouter Toeter blies boos op zijn nieuwe hoorn en de kabouters begonnen zachtjesaan weer te juichen.

Later vertelde men dat die ondergrondse kabouter GKD1 genoemd werd. Hij schijnt de beste agent van de Geheime Kabouter Dienst te zijn. En ze zeggen dat de GKD hier is om koningin en koning te beschermen. Waar ze tegen beschermd moesten worden wist niemand te vertellen. 

 

Juichen.

Net op tijd stond er een behoorlijk clubje kabouters klaar voor de ontvangst. Op het balkon kabouter Toeter met zijn hoorn. Stijf rechtop en een beetje zenuwachtig zag hij het koninklijk bezoek de hoek, bij de grote eikenboom, omkomen. Hij greep zijn toeter en blies: Toettttt ... tuut ... toettttt. De kabouters begonnen luidkeels te juichen en riepen: LANG leve de koningin en leve de koning. Koningin Minima stond verrast stil, keek om zich heen  ... glimlachte ... en begon koninklijk te wuiven(=zwaaien) met haar handje. 

Onder luid gejuich liepen koning en koningin naar het balkon. Even later stonden ze naast kabouter Toeter naar beneden te kijken. Toeter blies op zijn hoorn en het gejuich barste weer los. Koningin Minima stond midden op het balkon en zei tegen Toeter: Un autre keer ... NOG UN KEER!!!!!

En zo ging het een tijdje door. Na 23 keer wreef Toeter het zweet van zijn rode wangen en klonk zijn hoorn wat schor en pruttelig. Un autre keer, zei de koningin, et un beetje HARD graag!!!!! Toeter ging door de knieën ... bolde zijn wangen en blies zo hard hij kon in de hoorn. Toetttttttttttkaboem ... klonk het en met een knal barste de hoorn uit elkaar. Van schrik sloeg Minima haar handjes voor de oren. De koning, wat deed de koning? Hij bleef rustig staan, want hij had stiekem een paar watjes in zijn oren gedaan.  

Eindelijk ......... daar zijn ze.

Niemand had het meer verwacht. Iedere keer werd hun komst 1 en soms wel 2 weken uitgesteld. Dan was het balkon te klein of het afdakje te groot en de kleur ..... nou ja, de kleur .....praat me niet over de kleur, want die was nooit goed. Maar nu opeens staan ze daar. Ja heus daar zijn ze ..... koningin Minima en koning Willemsbaard ....... in ons eigen Harsbouterdorp.

Toen het rondgeroepen werd geloofde niemand er meer in. De Interpad stopte en de koningin en koning stapten statig uit. Ze hadden hun hand al in de lucht om te wuiven, maar ...... er was geen kabouter te zien. Of ...., ja die wel toch ..., die was er toch wel? En ja hoor, kabouter Burg Meester stapte in zijn eentje naar voren, boog diep, mompelde iets ...... gaf Minima een bosje bloemen .... en zei toen met luide stem: Zeer geachte MAJESTEITEN, de kabouters staan vol ongeduld op u te wachten bij het balkon om met de toejuichingen te beginnen. Eerst zal ik u een deel van ons dorp laten zien. Komt u maar achter mij aan. Statig liepen ze weg terwijl Burg Meester kabouter Nacht Wacht, die met zijn leerling Nachtje toevallig langs kwam, stiekum een briefje in zijn hand stopte.

Nacht vouwde het open en las: Trommel iedereen op .... Verzamel ze bij het balkon ... en denk erom: JUICHEN, JUICHEN ALS ZE DE HOEK OM KOMEN!! Schreeuwend en roepend, maar wel zachtjes natuurlijk, renden Nacht en Nachtje door het dorp om zoveel mogelijk kabouters op tijd naar het balkon te krijgen. 

 

Ze komen snel.

Kabouter Burg Meester was druk aan het werk. Nou ja, .... werk? Hij deed zijn burgemeestertussendemiddagdienstdutje. Met zijn hoofd voorover op het bureau lag hij, zoals elke middag, een uur of 2 ronkend te slapen en snurken. Opeens begon de telefoon hard te rinkelen. Nee .... nee...... nou niet .... even wachten .... ik ..... geeuw ... ben nou zo druk bezig .... komt straks wel.

Maar ja, ...... een telefoon luistert ook niet naar een burgemeester. Het gerinkel ging maar door .... en door .... en .... tot ... 

Jaja, kan het niet wat rustiger, met kabouter Burg Meester, klonk het met boze stem. ......Kwetterkwetter...kwetterkwet..... Burg ging met een ruk rechtop zitten en zei: Neemt u mij niet kwalijk. Nee, nee natuurlijk niet. Nee hoor, alle tijd ... ja, jaa.... Ohhhh...., dat is al snel. Volgende week, of zooo? Maar natuurlijk alles staat klaar. U bent van harte welkom, ja. Hij legde de telefoon neer en terwijl hij wegrende hoorden we hem zeggen; Oeps..., de koning ... de koningin ... ze komen ... oeps .... ja.

Het was gedaan met de rust in het bos. Het balkon kreeg nog een laatste likje verf. Kabouter Toeter blies zijn hoorn bijna stuk, zo hard oefende hij voor zijn koninklijke optreden. De bloemaanbieders stonden strak in een rijtje ... bogen diep .. hielden hun bloemen omhoog ... riepen in koor: Alstublieft .... deze zijn voor u ... HARE majesteit .... VAN HARTE WELKOM IN HARSBOUTERDORP!

Iedereen was in rep en roer. Over een paar dagen komen koning Willemsbaard en koningin Minima op staatsbezoek ...ja,jaa... in Harsbouterdorp.

Komen ze nou nog, ...offu ...?

Kabouter Burg Meester was deze week bij de opening van een rodebloementuin in België. Opeens zag hij recht voor zich, tussen de rode bloemen, koning Willemsbaard en koningin Minima lopen. Nu moet ik het maar wagen, dacht Burg terwijl hij de koning voorzichtig op zijn schouder klopte. Geschrokken draaide Willemsbaard zich om: Wat ... wat uhh, is er aan de hand beste kerel? De koningin keek over haar schouder en zei een beetje boos: Affreu, pourquoi.......pourquoi, ...... wat est aan la hand ?

De moed zakte onze burgemeester in de sandalen. Terwijl hij een buiging maakte ging hij onderdanig verder: Ik ben de burgemeester van Harsbouterdorp en alle voorbereidingen zijn klaar. Wanneer denkt u ons dorp te bezoeken?

Affreu, pourquoi ...... et le balkon. Est le balkon al klaar?

Burg verbaasd: Het balkon, welk balkon?

LE BALKON naturelleluurlijk ...... pour le toejuiching.

Burg: Maarmaarre .... zeker, zeker ... daar wordt aan gewerkt. In augustus is het klaar, zeker .... kant en klaar zelfs.

Maar oui, dan komen nous in augustus, besluit de koningin en loopt weg. Willemsbaard: Je hebt het gehoord, KEREL. Augustus, we komen in augustus.

Kabouter Burg rent weg met de mobiel aan zijn oor. Spreek ik met kabouter Prof? Ja hier met Burg, vanuit België. Als de wiedewaa aan het werk. We moeten een balkon hebben .................... Jajaa ...... een balkon. ............ het is nu zeker ............ ja .... ZE komen in augustus. 

 

Een link klusje.

Na veel pieker- en denkwerk werd er besloten dat er een lift in het ondergrondse paleis moest komen. "De koningin verdient een lift", sprak kabouter Burg Meester plechtig. Maar ja......., dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het paleis stond er al en met 6 verdiepingen onder de grond een lift, ...tjaaaa....

We moeten de paddenstoel kantelen - het trappenhuis eruit - en de lift erin laten zakken, zei kabouter Prof. Met kabouter en macht zetten ze de paddenstoel scheef. Kijk uit .... kijk uit!!!!!!, gilde Prof opeens, terug dat ding!!! Hij valt om, dat houden we nooit!!! We hebben Sterke Handjes nodig.

Met de Haboktruck werd kabouter Sterke Handjes opgehaald. Hij tufte in zijn handen, wreef ze tegen elkaar en zei: "Laat maar zakken die stoel".

Handjes hield de paddenstoel tegen, de lift werd de grond ingeboord en de klus was geklaard. De voetjes van koningin Minima kunnen rustig doortrippelen.

  

De kogel is .......

Het ei is gelegd ......

De kogel is door de kerk ......

Ze komen..... ZE KOMEN DIT JAAR NAAR HARSBOUTERDORP!!!

Deze woorden sprak kabouter Burg Meester deze week plechtig tegen de bewoners van Harsbouterdorp. Dit jaar ....... deze zomer ......... over een paar weken komen koning Willemsbaard en koningin Minima naar ons dorp. Ennnnn .......... ze blijven een paar nachten slapen.

Toen de bouwploeg dit hoorde ging iedereen meteen aan het werk. Er werd gegraven, gezaagd, getimmerd en geboord. En na een paar dagen stond er een paleisje in ons bos. Boven de grond lijkt het een gewone paddenstoel, niks bijzonders. Onder de grond kijk je je ogen uit. Zes verdiepingen met kamers, badkamers, slaapkamers, luie kamers, knutselkamers, zitkamers en nog meer kamers.

Alle kabouters mochten naar al dat moois komen kijken. Prachtig, ...... hier wil ik ook wel wonen ...en... nounounou wat een rijkdom ....., klonk het steeds maar weer. Opeens zei kabouter Prof: "Tja wel leuk, maar ..... moet onze koningin, met haar tere voetjes, steeds al die trappen op en af?"

Ohooooohhhh. Daar had niemand aan gedacht. Wat nu? Hoe lossen we dat nou w........

Er wordt verteld.......

De laatste week zweven er allerlei verhalen door ons dorp. Er wordt verteld dat koning Willemsbaard en koningin Minima in Harsbouterdorp op bezoek komen. Sommige kabouters weten zelfs zeker dat ze ook een paar nachten blijven logeren.

Om op alles voorbereid te zijn hebben een paar kabouters DE KONINKLIJKE ONTVANGSTVERENIGING opgericht. Na lang vergaderen - want zoals je weet praten kabouters graag lang en veel - besloten ze dat de eerste indruk, van het koninklijk paar, erg belangrijk is. Daarom zijn ze deze week meteen begonnen met het oefenen van de aanbieding. (van de welkomsbloemen) Omdat ze maar 3 bosjes bloemen konden vinden oefent de rest van de vereniging met een pompoen.