Berichten uit West.

Kabouter Pom gaat op pad.

Ergens in de buurt van het visgat heeft kabouter Pom zijn pompoenenveldje. Niemand weet waar het ligt en Pom probeert de plaats geheim te houden. Het kweekproces van mijn supergrote en lekkere pompoenen moet een raadsel blijven, zegt hij als je naar zijn veldje vraagt. Omdat er dit jaar wel erg veel pompoenen groeiden besloot Pom om ze ook buiten Harsbouterdorp te gaan verkopen.

POMpompom, riep hij op de markt, hier mooie pompoenen te koop. Zijn ze tweedehands, vroeg een agent hem. Nee, natuurlijk niet, ze zijn gloednieuw en komen zo van het land, antwoordde Pom, ik verkoop geen troep. Dan moet u hier meteen vertrekken, zei de agent streng, HIER mogen alleen tweedehands spullen en troep verkocht worden.

 

Na een uurtje kruien kwam Pom bij een groot gebouw waar allemaal schilderijen en beelden te koop waren. Pompom, dit lijkt me wel wat, zei hij, hier lusten ze vast wel een pompoentje van kabouter Pom. Pompoenen, lekkere pompoenen, riep Pom met harde stem. Zeg, wil je wel eens stil houden, bromde een deftige mevrouw, we zijn hier keurige mensen hoor. Wij houden van kunst en pompoenen, bah pompoenen, daar willen wij niets mee te maken hebben. 

 

Hier wordt het niks, dacht Pom, ik ga weer verder. Veiling, ..... daar staat veiling, .... dat moet lukken. Hij liep naar binnen en keek om zich heen. Stoelen, tafels, kasten, lampen en daar ... krukjes, potjes en pannetjes. Nergens groente of fruit te zien. Dat wordt weer niks, ik ga terug naar Harsb..

Zeg jongeman, zei een vriendelijke meneer, zijn die lekere pompoentjes te koop. Zeker, zeker, lekker zijn ze zeker en te koop ook, zei Pom. Nou dan wil ik ze wel, zei de meneer, en als je er nog meer hebt, ..... dan wil ik die ook wel. En zo ging Pom met een lege krui en een nieuwe klant terug naar Harsbouterdorp.

            

Aanmelding tweejaarlijkse tweelingparade is geopend.

De aanmelding voor de tweelingparade is gestart. De eerste 5 deelnemers zijn al bekend. En zoals jullie kunnen zien is de kwaliteit ook dit keer weer van grote klasse.

Wil je meedoen dan moet je als tweeling natuurlijk superveel op elkaar lijken. Je moet het verschil tussen jullie bijna niet kunnen zien. Ten tweede zijn de kleren super belangrijk. De kleur maar ook de maat en het model moeten precies hetzelfde zijn. En ten derde is het karakter van belang. Een tweeling waarvan de een vrolijk en de ander een saaie zuurpruim is maken zeker geen kans voor de hoofdprijs. Doe je aan sport, heb je een beroep of hobby dan MOETEN die beslist en zeker precies hetzelfde zijn. Het kleinste verschil in wat dan ook kan je uitschakling betekenen.

DUS: ben je als tweeling precies en super hetzelfde .... 🙂MELD 🙂.... je dan aan voor de enige en echte tweejaarlijkse tweelingenparade in West. Er zijn mooie prijzen te winnen voor de winnaars.

                       

Een gesprek.

Lekker zeg, vakantie. Hiephoi wat fijn, 2 weken vrij. Heerlijk zeg. Superfijn!!!!

Nou ja, hoor, ikke..ik was het ook wel zat hoor. Allu..al die mensen iedere keer. Ikke..ik werd er gewoon niet goed van hoor.

Ho eens even, hohoo eens even. Nou niet zo moppere hoor. Je vindt het maar wat leuk al die aandacht.

Zeg uh zeg dat wel, ja. Maar moet je nou eens zien zeg. Lekker in het gras, niemand om je heen zeg. Vrijheid, nou uh zeg ik vind het super zeg maarre.....SUPER.

Hoor nou eens even. Jullie luisteren ook nooit naar mij hoor. Ikke..ik ja ikke, ja al dat gedoe en zo, je moet opletten dat je niet per ongeluk een scheet laat of zo. Nou hoor, ik ben dat wel zat hoor.

Hohoo, niet zo negatief. Tis je brood, tis je brood. Jullie kunne niet zonder ze. Hohoo hou je koest. Laten ze het niet horen anders kome ze niet meer terug.

Dat vind ik ook uh zeg. Maar ik ben gewoon blij dak vrij ben. Dat mag toch wel, zeg?

Laat mij nou ook eens uitpraten. Hoor nou eens wat ikke..ik te zeggen ja...ikke..ik heb. Nou..ikke....ja jaa.

            

BeersBaan geopend.

Omdat de kabouters zijn naam bijna niet uit konden spreken heeft de directeur, bij het openen van de skibaan, zijn naam veranderd. Bär wordt nu gewoon Beer, lekker makkelijk toch?

De kleine kabouters stonden al weken in de rij om als eerste een ritje te kunnen maken in de glijbak van Beer. Bij de vele proefritten ging het, met houten proefkabouters in de bak, nog wel eens mis. Beer vloog van de baan een boom in .. offu .. hij sloeg met bak en al over de kop ..ennu.. het gebeurde ook wel dat hij halverwege vast bleef zitten omdat de baan niet glad genoeg was.

Omdat alle foutjes er nu uit zijn konden deze week de eerste waaghalzen met Beer naar beneden. Onder luid geklap en gejoel kwamen ze veilig in de zandbak terecht.

De veiligheid steht vorauf, zei Beer tegen het publiek. Wir haben bijvoorbeeld kabouter G.L. Ibber mit sein woendersop oem die baan goet glad zoe halten. Und dort ist kabouter Kontroleur die koekt of die kabouters wohl groot genoeg sind. Hij meet die kabouter mit seine meetpaddenstoel. Die kabouter meugen nicht kleiner sein als eine paddenstoel und niet groter als zwei paddenstoelen um de rit te machen. Und wir hebben ook noch kabouter Baanmeister. Hij koekt ob die baan frei ist und macht ein V mit sein fingers als wir starten kunnen. Jullie zien das wij an alles gedacht hebben fuur die veiligheid. Komm dus allen und mach ein ritje in BeersBaan!!!


 

Loveke heeft een deet.

Oeps .... daar loopt ie. Kom op Loveke erop af ... enn gewoon doen ... niks an ... laat je niet van de wijs brengen ... en gewoon praten ... niet stotteren ..

Zichzelf moed inpratend loopt Loveke in de richting van Kleine Sjors. Hoe dichter ze bij hem in de buurt komt hoe zachter ze begint te ... Opeens draait Sjors zich om en ziet het verlegen kaboutermeisje. Hee Loof, hoe is tie?, roept hij. Wwwwwelll goed, ddddenk ik, stottert ze van schrik. Hee Loof, zullen we deten? Jjjjjja hhhhhhhoor natuurlijk, jjjjja hhhoor zeker, lijkt me leuk, zegt ze. Morgenavond 7 uur bij de eendenvijver, hebben we een deet? vraagt Sjors.
Zzzzzeker, zzzeker .. morgenavond 7 uur bij de eendenvijver, ja hoor we hebben een deet.

Ik, ikku moet er weer vandoor Loof, tot morgen dan ... 7 uur  ... niet vergeten!  

Kleine Sjors loop weg en Loveke mompelt in zichzelf: Iiik heb morgen een deet met Kleine Sjors, maar ... wat is een deet ... en ... wat ga je dan doen? T'is bij de eendenvijver. Zal ik een zakje oud brood meenemen .... om de eenden te voeren?

Nou ja .... ik zie wel .... eerst maar aan m'n moeder vragen wat een deet eigenlijk is. (klik op "De winkel van Bloem" en lees meer over Loveke)

     

Niets zal hetzelfde blijven.

Bij het gebouw van De Habok(Harsbouterkrant) moet je links. Nog even doorlopen en dan zie je ze. Uit de grond steekt een scheve schoorsteen en vlak er naast komt een dak omhoog. 

Er klonken deze week 2 harde knallen - zoiets als wwoppppp en WWWWOPPPPPPPPP!!(maar dan veel harder) - en toen waren ze er ineens. Kabouter Kastje stond er, met de handen op zijn rug, tevreden naar te kijken. Zozooo... dat ziet er goed uit, zei hij in zichzelf. Wat zijn dat voor dingen?, vroeg kabouter Wezel geschrokken. Rustig maar, antwoordde Kastje, d'er is niks aan de hand. Dit is m'n ondergrondse nestkastjesfabriek. Oei ... spannend, riep kabouter Olijk, mogen we niet even kijken in die nieuwe fabriek? Beslist niet, zei Kastje, beslist niet ... het is allemaal nog heel geheim. We gaan de wereld van het nestkastje op zijn kop zetten. Onze fabriek verandert het bos voor altijd. Niets zal meer hetzelfde blijven. Zulke kastjes heb je nog nooit gezien!!!

Wat kunnen we verwachten? -- Vertel Vertel! -- Laat zien laat .. , riepen de kabouters door elkaar. Vooruit, vooruit dan maar, glimlachte Kastje, ik zal een paar geheimpjes onthullen. Kijk dit kastje hier. Hier (wijst) .. kijk .. geen rond gat .. maar juist ja een ster. Iedere vogel is er gek op. En dan deze ... kijk hier, neee hierrrr ... een hartvorm. En dit ... dat wil je toch niet missen. Hier op het dak ... als ze het zingen zat zijn, draaien ze met hun snavel door de gleufjes van het dak en .... er komt .... juist jaaa, nou komt het .... er klinkt muziek uit het dak van het kastje. Wat wil je nog meer ... lekker je eitjes uitbroeien ... even ontspannen en met je snavel over het dak ... ennn ... je bent helemaal uitgerust en gaat weer lekker door met broeden!!! Wat wil je nog meer? 

 

Eerste paal de grond in.

Na veel vergader en gepraat is de eerste paal van de skibaan de grond ingegaan. Drie dagen werd er gehakt, gegraven en geboord en toen stonden er 2 enorme palen in de bodem van ons mooie kabouterdorp.

Kabouter Rien hakte grote gaten in het zand met zijn pikhouweel. Met veel gesteun, gemopper en gekreun werden de palen  er door 15 sterke kabouters in gehesen. Schep en Schepje, je weet wel van het bekende graafbedrijf, vulden de staanders netjes aan met zand, zodat ze nu stevig en strak in de grond staan. Sommige waaghalzen moesten even laten zien dat ze met losse handen op het hoogste punt durfden te staan. Bär de Ski was blij en trots dat zijn avontuurlijke skibaan eindelijk van de grond kwam. "Jullie solst nog was beleven als dieser baan klaar ist, vertelde hij vol tevreden aan iedereen die het wilde horen. Das wird viel und grote spektakel hier in Harsbouterdorf. Das haben jullie nog nie mitgemacht. Spektakel soll es sein."

Over enkele weken hoopt Bär de eerste kabouters in zijn skibak, van grote hoogte en met grote snelheid, naar beneden te laten glijden. Het lijkt een groot succes te gaan worden, hoorden we van de gebroeders Schep, want de kaartjes voor de eerste 11 ritten schijnen al uitverkocht te zijn.    

 

Berend Bezem moppert zijn bezem in het rond.

Moe je kijke wat een zooi ... en ik kan ut weer opruume. Moe je ze daar eens zien. Staan ze  als een halve zool te juiche bij die mooie koningin. En as ze weer weg binne kan ik de troep weer opruume. Alles late ze valle. Hier ... moe je kijke ... plastik ... enne ... drinkpakjes ... en daar ligge ....

Omdat ik altijd zo vrienneluk kijk denke ze zeker dak dat leuk vin. Of ut men hobby is .. dat opruume, vrage ze wel us. Nou mooi van nie.  Eigeluk mos de burgemeetser der us wat van zegge. Opruume jullie ... anders ut gevang in!!! Mar ja .. dat zal der wel nooit van komme. Vooruut bezempie ... we gaan er mar weer tegan an ... anders komme we vannacht veels te laat thuus.

 

Het gesprek.

De Grote Jongens waren deze week in gesprek. Niet zo maar een gesprek ... nee ... een ernstig ... nee ... een zeer ernstig gesprek.

Grote Jongen 1: Maar, weet je dan helemaal niet hoe het komt? Dat is toch te gek. Hij is helemaal rood gevlekt.

Grote Jongen 2, verlegen en een beetje stotterend: Nnnn.ou ...nnnn .ee, ineens zzzz.at u.u.u.u.t derop. Tttt.oen iiii.k ii.n de ssss.piegel kkkkkkkkk.eekkk!

Grote Jongen 3 beetje boos: Hoe kan dat nou? Je was er zelf bij toen het gebeurde. En, nog iets bozer, hoe zit het dan met de jouwe? Die is helemaal groen en rood.

Grote Jongen 4 geschrokken: Ja..tja, ik zou ut nie wete. Vanmorgen keek ik in de spiegel om men baard te kammen en toen was ie zo .... zo groen enen rood. Ik..ikku schaam me er we.........

Begrijpen jullie er wat van? Ikke niet, geen biet snap ik er van. Het lijkt wel geheimtaal.

 

Oei ..... t'is code woei.

De bekende lantaarnpaaldanseres Bigje Knor heeft deze week een lpd-school geopend.(=lantaarnpaaldansschool) Ze is samen met Palalaal, haar vogelvriend en dansmaatje, aan de eerste les begonnen. Net als Kabouter Stram Bigje, in zijn iets te kleine lantaarnpaal, probeert na te doen galmt de stem van kabouter Nacht Wacht door het bos: LET OP!! VANDAAG CODE WOEI!! BINNEN BLIJVEN!! VANDAAG CODE WOEI!! BLIJF IN UW PADDENSTOEL!!

Bigje draait een pirouetje aan haar lantaarnpaal en kijkt haar leerling verbaasd aan. Weet jij wat code woei is?

Ikke niet, antwoordt Stram, het zal wel niets zijn. Code wit had toch ook niks te betekenen.(lees over Code Wit in de Harsbouterkrant) Kom op Bigje, we gaan verder. Ik begin het al aardig onder de knie te krijgen.

Stram draaide ook een pirouetje aan zijn lantaarnpaal en viel met een bons op zijn puntmuts op de grond. Goed naar me kijken, zei Bigje Knor, dan zal ik het nog een keer voordoen.

Ondertussen begonnen de takken te ritselen --- de bomen kraakten licht --- bruine blaadjes vlogen in het rond --- takken zwiepten heen en weer. De twee paaldansers merkten er niks van. Ze klommen in de paal  -- hingen op de kop -- een pirouetje met een sprong -- rode wangen -- het zweet op ......

Toen opeens ....... een harde windvlaag! Kabouter Stram werd met lantaarnpaal en al omver geblazen. Bigje probeerde het evenwicht te bewaren. Met een dreunende klap viel ze met haar snuit bovenop de zweetvoeten van haar leerling. Het vogeltje Palalaal, wilde niet vallen, strekte zijn vleugels en werd twitterend door de woeste wind meegenomen. Oei ... wat een woei, zei Bigje zachtjes tegen de schoenen van Stram.

 

Gehak, gezaag en gebulder.

Het was deze week een heel gedoe in West. Kabouter Ha Khout en zijn maatje, Za Agom, gingen er een hard tegenaan. De ene na de andere tak stortte naar beneden. Zelfs de dikste boom sloeg onder gebulder en gekraak tegen de grond. VAN ONDEREN ....... gilden ze als er weer een tak naar beneden stortte. OPD ....,brulden ze als je iets te dicht in de buurt kwam.

Met hun hoogzagers takelde ze zichzelf in de hoogste bomen om de dode takken er uit te zagen. Maar ......, als je zo hard werkt gaat er ook wel eens iets fout.

Kabouter Za keek vanuit zijn hoogzager tevreden naar beneden en zwaaide nog even naar Oude Haas. Hij zette zijn zaag in de tak en ging zingend aan de slag. Een minuut of wat later stortte de tak, de hoogzager en de kabouter krakend en gillend naar beneden. Gelukkig kwamen ze op een zacht bedje dikke mos terecht en stond Za even later weer op zijn voeten. Tja, zei hij trillend, nou zaagde ik de tak toch aan de verkeerde kant van de hoogzager door.

 

Ouwe Haas ziet ze vliegen.

Een paar dagen geleden liep Ouwe Haas vroeg in de morgen , slingerend met zijn kruiwagen, naar huis. Opeens stond de krui stil en viel Haas boven op de lege flessen in de bak. Omhoog stommelend zei hij: "Was das nous...? Koms....oeps...kruitjes wes moesens weers verders..." (Hij praatte een beetje raar. Maar misschien komt dat wel omdat al zijn flessen leeg waren.)

Haas duwde uit alle macht tegen de kruiwagen maar er gebeurde niets. De krui stond stil en verroerde zich niet. "Iks zals jes krijgens", bromde Ouwe, sjokte een stukje terug en liep met een vaart vooruit. Met een knal en een bons stond de krui stil en daardoor vloog Haas over de kop met een buiteltje op zijn rug in de bak. Verbaasd keek hij omhoog, zijn ogen werden groot en hij riep: "Whoeps, was das? Eens.....eens spooks ofs zoietss."

 

In de bajes.

Drie weken geleden betrapte kabouter Supp een inbreker in het Museum voor Schone Kabouterkunsten. Hij wilde er net met een zeer kostbaar schilderij vandoor gaan toen Supp hem met een snoekduik te pakken kreeg. Trots op wat hij had gedaan bracht hij de boef naar kabouter Burg Meester.

Supp kreeg een mooie beloning en de dief werd opgesloten in de broodkast van kabouter Burg. Hongerig van het inbrekerswerk at hij eerst 5 broodjes met eikeljam en 4 met beukenprak. Daarna was hij moe en aan een tukje toe.

Na 5 dagen was Burg het gesmak en gesnurk uit zijn broodkast meer dan zat. Hij riep de kabouterraad bij elkaar en zei: "Dit gaat zo niet langer, ik doe geen oog meer dicht en m'n hele wintervoorraad gaat eraan. Er moet een nor ... een gevangenis ... een bajes ... een kot komen in West. Morgen beginnen we met de bouw en zorg er voor dat ....."

En zo gebeurde het dat er in Harsbouterdorp-West een stevige gevangenis gebouwd werd. Kabouter Cip werd aangesteld als bewaarder. En nu maar wachten op de eerste bajesklant offu ... zou ... uhhu ... die er ... allu .... 

Ouwe Haas.

Sinds kort woont Ouwe Haas in Harsbouterdorp West. Als je hem ziet heeft hij altijd een kruiwagen bij zich. Soms is die leeg maar meestal liggen er groene flessen in. Niemand weet wat er in die flessen zit en waar ze vandaan komen. Ze zeggen dat hij ergens een geheime opslagplaats heeft waar er wel meer dan 500 liggen. Als je het aan hem vraagt zegt hij lachend: "Och, ....... t'is voor een slokje hier en een ... slokje daar". Daarna sjokt hij vriendelijk lachend weg en zie je dat er een 13 op zijn rug staat.

Omdat de meeste kabouters dat een ongeluksgetal vinden wilden ze graag weten waarom er een 13 op zijn jas staat. "Jaja, zei hij glimlachend, jaja..... dat zal ik jullie later wel eens vertellen."  Vriendelijk lachend liet hij zijn 13 zien en sjokte weer verder.

 

Ondergronds.

Omdat er zoveel kabouters naar Harsbouterdorp verhuizen zijn er te weinig woonpaddestoelen en kabouterhuisjes. Hier moet iets gebeuren, zei kabouter Burg Meester op een dag, we gaan onder de grond.

En zo gebeurde het dat kabouter Graaf Se begon met de bouw van een ondergronds blok kabouterhuizen. Graaf Se en zijn makker Graaf Lekker waren al een lekker stukje in de grond toen hun schep met een krassend geluid omhoog sprong. Wa...., wa is da..., zei Graaf Se.(Je moet wel weten dat hij de T niet kan zeggen, anders begrijp je hem misschien niet) DaT binnen stene, antwoordde Lekker.(Lekker spreekt de T extra hard uit omdat hij bang is dat er anders te weinig T-en in de wereld komen) Dan moe..en we der een s..eenhakker bij halen maa...

En zo kwam het dat kabouter Pikje Houweel, de oudste broer van kabouter Pik Houweel, een paar uur later naar de steenhopen stond te kijken. Tja, tja, zei hij, dat is een zwaar klusje. Kop op, niet getreurd, we zullen dat varkentje wel wassen. VarkenTje, varkenTje, zei Graaf Lekker verbaasd, welk varkenTje? 

 

Bulder en Balder.

Kabouter Ha Khout en zijn maatje zagen er lustig op los in de uitbreidingswijk van Harsbouterdorp. VAN ONDEREN ........ klinkt het steeds en dan moet je meteen ....juist ja.... OPD.......... Omdat al die vallende takken nogal gevaarlijk zijn heeft kabouter Burg Meester 2 waarschuwers aangesteld.

Kabouter Bulder en kabouter Balder komen uit de Betuwe. Ze hebben allebei een enorme bulderstem en waarschuwden de mensen als er hoog water op komst was. Maar ja ... de dijken zijn de laatste jaren zo hoog gemaakt dat Bulder en Balder eigenlijk niet meer nodig waren. Elke dag keken ze naar de rivier. Er gebeurde niks ... het water was nooit TE hoog meer ... geen schreeuw meer door de Betuwe ... ze verveelden zich. Een paar weken geleden hakten ze de knoop door en gingen op pad naar het Veluwse kabouterdorp.

Ze hebben een plekje gekregen half achter de kabouterwagen en waarschuwen dat er niemand dit stukje bos in mag. Als er weer een tak afgehakt wordt hoor je ze brullen ..... VAN ONDEREN .... en meteen daarna, juist ja .....OPD.......