Kabouter Kwast en andere verhalen van Marieke.

De verhalen op deze bladzijde zijn geschreven door Kabouter Typ en Marieke van Woesik. Alle verhalen van Marieke zijn te vinden in Harsbouterdorp.

 

Kabouter Kruis

“Kruisje hier, kruisje daar. Kruisje overal!”

“Hoi allemaal! Mijn naam is Kabouter Kruis en ik heb een héél belangrijke taak in Harsbouterdorp. Sommige bomen in het kabouterdorp zijn namelijk oud en ziek. Die moeten dan omgehakt worden door de kabouter houthakkers.

Hoe die houthakkers erachter komen welke bomen er omgehakt moeten worden? Tja… daar kom ik om de hoek kijken! Het is namelijk mijn taak om die bomen te voorzien van een mooi, rood kruis. Zo’n soort kruis die je ook wel ziet bij schatzoekers. Snap je wat ik bedoel?

Maar er is misschien wel een probleempje. Ik vind het kruisjes zetten zó leuk, dat ik iets teveel bomen heb voorzien van een kruis. Nog even en alle bomen van Harsbouterdorp zijn ervan voorzien! Daarom werd Kabouter Burg Meester laatst een beetje boos op mij en mag ik nu voorlopig geen kruisjes meer zetten. Oeps…”

 

Kabouters Jut en Jul

“Wij zijn Jut en Jul!”

“Hai-haaaai! Wij zijn Jut en Jul! En – je kunt het misschien al zien – wij zijn een tweeling! Wij zijn een eeneiige tweeling. Dat kun je goed zien, omdat we héééél veel op elkaar lijken! Zo hebben we altijd dezelfde kleren aan. Onze baarden zitten altijd preciés hetzelfde en we zorgen ervoor dat de punt van onze muts altijd dezelfde kant opbuigt. Waarom dat zo belangrijk is, horen wij jullie denken? Omdat we ons voorbereiden voor de tweejaarlijkse tweelingenparade!

 

Elke twee jaar verzamelen alle tweelingen van Harsbouterdorp zich om mee te doen aan deze zéér belangrijke wedstrijd. Als je wint, win je namelijk een compleet verzorgde paddenstoel! Wat zeg ik? Niet één, maar twéé! Dat is natuurlijk een prachtprijs, dus wij gaan snel verder met onze zeer uitgebreide voorbereiding.

 

Jut, je schepje moet iéts meer naar rechts. Kijk, zoals ik hem heb!”

 

Beel’s leerlingen.

“Zwieber met die zwabber”

 

“Dag allemaal! Wij zijn het, de leerlingen van Beel de Houwer. Wij zijn de trotse assistenten van Beel. Wat wij dan zoal doen? Nou eh… wij vegen de rommel op, die Beel maakt. Dat is heel belangrijk, hoor. In een slordig atelier kun je niet werken! En verder, tja, kijken we vooral naar hoe het moet. Als Beel dan ooit met pensioen gaat, nemen wij het van hem over. Maar zover is het nog lang niet. Vegen, jongens!”


 

Verzamelplaats mutsloze kabouters

“Ook zonder muts tel je mee!”

Ja, we zien jullie wel kijken! “Daar heb je weer zo’n lui stelletje kabouters, die niet willen werken”, we horen het jullie denken!

Nou, dat denken jullie mooi verkeerd: We zijn alleen maar onze mutsjes kwijt! Helaas zijn de puntmutsen in Harsbouterdorp zo belangrijk, dat je zonder muts helemaal niet meer belangrijk bent! Je mag niet eens meer je eigen paddenstoel in!

Het enige wat wij dus kunnen doen, is hier zitten en wachten tot dat iemand onze mutsen heeft gevonden. Ga jij ook voor ons zoeken?

 

Kabouter Golf

 “Kijk uit, daar komt ‘ie!”

Eén, twee, *pats*. Hole-in-one! O, hallo daar! Ik ben Kabouter Golf en ik ben gek op het spelletje golf. Het is de bedoeling dat ik dit kleine balletje zo snel mogelijk in het gat tik. Maar het probleem is dat ik het gat steeds niet kan vinden! Ik sta hier dus al úren, maar volgens Kabouter Scheids mag ik pas stoppen als het balletje in het gat zit.  

Zie jij het gat liggen?

 

De wildplasser

“Als je mot, dan mot je”

O, nee! Daar heb je ‘m! Snel, mijn broek weer omhoog! O, ben jij het! Gelukkig, ik dacht dat ik de plascontroleur zag. Je mag hier eigenlijk niet wild plassen, weet je. Maar ja, als je mot, dan mot je! En ik mot zeg maar… best wel vaak. Daar kan ik niks aan doen, hoor! Maar als ik water hoor, dan moet ik meteen plassen! En dan duik ik snel achter een boom. Maar ik moet goed uitkijken! Want voordat ik het weet, staat de plascontroleur weer naast m’n neus en heb ik weer een bekeuring aan mijn naar beneden getrokken broek hangen! 

 

Kabouter Kwast

"Nog een likje verf hier en een spatje daar!"

Hallo allemaal!

Iek ben Kabouter Kwast, de beroemde kabouterschilder uit een klein kabouterdorpje in Parijs!

Tien jaar geleden verhuisde iek naar het kabouterpad in Harskamp. Tot mijn grote schrik zag iek dat daar nog helemaal geen museum was!

Daarom ben ik zelf een museum begonnen: 'Museum voor Schone Kabouterkunsten'.

Kijken jullie gerust even rond!

 

De zeurbankjes

“Alle zeurpieten hier verzamelen”

´Allemachtig, wat is het hier koud.´

´Koud? Ben je gek? Het is hier bloedheet!’

‘Au, au, au. Ik heb zó’n last van m’n buik. Heeft er iemand een pilletje voor me?

‘Jongens, kunnen jullie alsjeblieft even drie minuten je mond dicht houden? Ik word zo moe van jullie geklets.’

Wat kunnen die kabouters zeuren, hè? Niks is goed genoeg en alles doet hen pijn. Daarom staan hier de zeurbankjes. Hier mogen de kabouters zeuren zoveel ze maar willen. Dan hebben de andere kabouters er lekker geen last van.

Handig, hè?

 

Gnome Seven

“♫ Op een grote paddenstoel…”

 Dames en heren, hier zijn we dan: de beroemde kabouterband ‘Gnome Seven’!

Wat? Ken je ons nog niet? Écht niet? Wij zijn de beroemdste kaboutermuzikanten die er bestaan! John Limoen, Paul McPaddenstoel, George Herrie, Ringo Sterappel, Brian Mandarijn, Freddie Merkussie en Roger Telefoon, aangenaam.

We spelen rock & roll kaboutermuziek en hebben duizenden fans! Sterker nog: we kunnen niet eens gewoon door het kabouterpad lopen zonder dat ze ons om een handtekening vragen! Onze grootste hit heet ‘Bohemian Mushroom’. Als de fans dát horen gaan ze uit hun dak!

Vanavond spelen we live in de Gelrestoel.

Komen jullie ook kijken?

 

Verstrooide professor

“Hoe heet je ook alweer?”

Dag allemaal! Ik ben professor Weet Veel. Zo noemen ze me, omdat ik erg veel moeilijke dingen weet. Dat is heel handig, omdat ik op elke vraag het antwoord weet. Maar soms is het ook heel lastig, omdat ik alle gewone dingen heel snel vergeet! Ik denk dat mijn hersenen zo vol zitten, dat er niks meer bij kan!

Zo vergeet ik bijvoorbeeld altijd de namen van alle kabouters. Dat is heel onhandig, hoor! En als ik in de kabouterwinkel ben, weet ik vaak niet meer wat ik ging kopen!

Nou, nu ga ik maar weer. Ik was namelijk op weg naar… O jee, waar ging ik nou ook alweer naartoe? Weten jullie het nog?